Έχει μπλοκάρει ;;→ προσπαθεί να βγει;; Ή κρατάει την ένταση στο όριο γιατί τον συμφέρει έτσι;;

 Έχει μπλοκάρει ;;→ προσπαθεί να βγει;;

Ή κρατάει την ένταση στο όριο γιατί τον συμφέρει έτσι;;

Όπως και ναχει το σεναριο..το προβλημα υφίσταται.

Τι συμβαίνει άραγε ;;

Ο πρόεδρος του Πακιστάν έχει αναλάβει επίσημη διαμεσολάβηση μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν με συγκεκριμένη «εκεχειρία 2 εβδομάδων»;

ή ότι ο Donald Trump έχει οργανώσει κάτι τέτοιο ως μέρος στρατηγικής καθυστέρησης.

Το Πακιστάν έχει κατά καιρούς παίξει ρόλο διαμεσολαβητή σε διεθνείς εντάσεις, κυρίως λόγω σχέσεων με μουσουλμανικές χώρες.

.

Οι ΗΠΑ και το Ιράν έχουν μακρά ένταση και χρησιμοποιούν συχνά έμμεσες διαπραγματεύσεις μέσω τρίτων χωρών (π.χ. Ομάν, Κατάρ).

Οι «παύσεις» ή άτυπες εκεχειρίες μερικές φορές χρησιμοποιούνται για διπλωματία, αλλά και για στρατιωτική ανασύνταξη — αυτό εξαρτάται από την περίπτωση.

Θα μπορούσε να στηθεί έτσι ένα σενάριο;

Ναι, θεωρητικά στέκει ότι:

ένας ηγέτης όπως ο Donald Trump θα χρησιμοποιούσε τρίτο παίκτη (π.χ. Πακιστάν)

για να ανοίξει δίαυλο με το Ιράν

και παράλληλα να κερδίσει χρόνο (είτε στρατιωτικά είτε πολιτικά)

Αυτό είναι κλασικό εργαλείο διεθνούς πολιτικής:

«έμμεση διπλωματία»

«controlled de-escalation» (ελεγχόμενη αποκλιμάκωση)

προσωρινές παύσεις που εξυπηρετούν πολλαπλούς σκοπούς

Ας πάμε στο Πακιστάν συγκεκριμένα

Το Πακιστάν:

έχει σχέση και με Δύση και με μουσουλμανικό κόσμο

αλλά δεν είναι ο πιο “βαρύς” μεσολαβητής για ΗΠΑ–Ιράν

(συνήθως βλέπουμε Ομάν, Κατάρ κ.λπ.)

Άρα αν επιλεγόταν:  θα ήταν είτε για παρασκηνιακό ρόλο είτε γιατί άλλοι δίαυλοι δεν δουλεύουν κάτι που ισχύει σήμερα .

Έως σήμερα οντως βλέπουμε  συνεχόμενες καθυστερήσεις/παύσεις,.

 Τι λέτε υπάρχουν εξηγήσεις ;;

A. Στρατιωτική προετοιμασία

reposition δυνάμεων

logistics

συμμαχίες

B. Διπλωματικό παζάρι

backchannel επαφές

όροι αποκλιμάκωσης

C. Αποφυγή κλιμάκωσης που δεν ελέγχεται

γιατί ένα λάθος στο Χορμούζ → σημαίνει γενικευμένη σύγκρουση

Για τον Donald Trump (ή οποιονδήποτε ηγέτη σε τέτοια θέση):μπορεί να φαίνεται ως  “στρίμωγμα” αν:

δεν θέλει full-scale πόλεμο

αλλά δεν μπορεί και να υποχωρήσει πολιτικά.

Αυτό δημιουργεί το λεγόμενο: strategic limbo (στρατηγικό αδιέξοδο)

Όμως αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα αδυναμία

πολλές φορές είναι συνειδητή ισορροπία: για πίεση χωρίς έκρηξη

Αν κάποιος “κερδίζει χρόνο για να ανοίξει το Χορμούζ”, τότε μιλάμε για:

στρατιωτική επιχείρηση υψηλού ρίσκου

που σχεδόν σίγουρα θα φέρει:

άμεση απάντηση από Ιράν

πιθανή εμπλοκή κι άλλων δυνάμεων..

Αν το Πακιστάν μπει σε ρόλο μεσολαβητή μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν, τα πιθανά κέρδη του είναι πολύ συγκεκριμένα:

1. Αναβάθμιση ρόλου (το πιο σημαντικό)

Το Πακιστάν θέλει να φαίνεται:  “παίκτης”, όχι απλά χώρα της περιοχής

Αν πετύχει έστω και μικρή αποκλιμάκωση:

ανεβαίνει διπλωματικά

αποκτά λόγο σε μεγαλύτερα τραπέζια

2. Ανταλλάγματα από ΗΠΑ

Από τις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να ζητήσει:

οικονομική βοήθεια

χαλάρωση πιέσεων/κυρώσεων

στρατιωτική συνεργασία

Με απλά λόγια:  “σε βοηθάω → με βοηθάς”

3. Ισορροπία με Ιράν

Το Ιράν είναι γείτονας:

έχουν και εντάσεις αλλά και ανάγκη σταθερότητας

Αν παίξει ρόλο μεσολαβητή:  κρατάει καλές σχέσεις και από τις δύο πλευρές ενώ  μειώνει ρίσκο σύγκρουσης δίπλα του

4. Εσωτερικό όφελος

Η ηγεσία στο Πακιστάν:

δείχνει ότι “μετράει διεθνώς”

κερδίζει πολιτικό κεφάλαιο μέσα στη χώρα

5. Στρατηγικό παιχνίδι (λίγο πιο βαθύ)

Το Πακιστάν προσπαθεί πάντα να ισορροπεί ανάμεσα σε:

Δύση

μουσουλμανικό κόσμο

και άλλες δυνάμεις (π.χ. Κίνα)

Μια τέτοια κίνηση:  το τοποθετεί σαν “γέφυρα” —  πολύ χρήσιμος  ρόλος

Όμως. Όπως πιστεύουμε 

Δεν το κάνει για “ειρήνη”.

Το κάνει γιατί:

δεν θέλει φωτιά δίπλα του

θέλει ανταλλάγματα

θέλει αναβάθμιση

Αν όντως εμπλέκεται: δεν είναι πιόνι

 είναι παίκτης που προσπαθεί να κερδίσει χώρο από μια κρίση

Όμως ..εδώ είναι το ζουμί  το Πακιστάν είναι γενικά φιλοτουρκικό.

Γιατί είναι κοντά με την Τουρκία;

1. Πολιτική & στρατιωτική συνεργασία

στενές σχέσεις σε άμυνα, εξοπλισμούς

κοινές ασκήσεις

υποστήριξη σε διεθνή θέματα

2. Ιδεολογική/ταυτότητα

κοινή βάση στον μουσουλμανικό κόσμο

ρητορική “αδελφών χωρών”

3. Συγκεκριμένα ζητήματα

το Πακιστάν στηρίζει την Τουρκία σε θέματα όπως:

Κύπρος

ευρύτερα γεωπολιτικά ανοίγματα της Άγκυρας

Αλλά  το,  ότι είναι φιλοτουρκικό δεν σημαίνει ότι λειτουργεί σαν προέκταση της Τουρκίας.

Το Πακιστάν:

έχει δικές του ισορροπίες (με Ιράν, Κίνα, ΗΠΑ)

δεν θα ρισκάρει τα συμφέροντά του για κανέναν

Πώς δένουν όλα αυτά ;;

Αν το Πακιστάν μπει σε ρόλο μεσολαβητή:

η σχέση με την Τουρκία μπορεί να του δίνει επιπλέον βάρος

αλλά δεν σημαίνει ότι “παίζει για λογαριασμό της”

Άρα Ναι, είναι φιλοτουρκικό , δεν είναι πιόνι κανενός και Παίζει δικό του παιχνίδι και απλά ευθυγραμμίζεται όπου τον συμφέρει.

Η Τουρκία λοιπόν  δεν  όχι τον απόλυτο έλεγχο — αλλά  την  “επιρροή/υποστήριξη

1. Πώς θα μπορούσε να εμπλέκεται η Τουρκία;

Καταρχήν Διπλωματικά

Μπορεί να πιέζει ή να συμβουλεύει το Πακιστάν σε μεσολάβηση

Να δίνει “βάρος” στην πρόταση χωρίς να εμφανίζεται δημόσια

Επειτα Στρατηγικά

Το να υπάρχει διάδρομος επικοινωνίας ΗΠΑ–Ιράν μέσω Πακιστάν αυξάνει το κύρος της Τουρκίας στον μουσουλμανικό κόσμο

Στηρίζει τον ρόλο της ως “παίκτης που μεσολαβεί” στην περιοχή

Ακόμη. Και Προσωπική επιρροή

Η φιλία με την ηγεσία του Πακιστάν δίνει στην Άγκυρα λόγο σε κρίσιμες αποφάσεις χωρίς να μπαίνει άμεσα σε ρίσκα

Έτσι η Τουρκία δεν κινεί τα νήματα απόλυτα

Το Πακιστάν παίζει δικό του παιχνίδι και αξιολογεί τι τον συμφέρει

Η εμπλοκή της Τουρκίας είναι περισσότερο επιρροή και υποστήριξη, όχι πλήρης καθοδήγηση

 Η Τουρκία μπορεί να είναι “αόρατος παίκτης” πίσω από τη μεσολάβηση

Αλλά η πραγματική δράση γίνεται από το Πακιστάν, που αποφασίζει τι του βγαίνει και πού θέλει να κερδίσει

Αυτά βλέπουμε...εμείς για την ώρα..