Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη πουλάει τα Αρχαία μας σε ιδιωτική εταιρεία για100χρονια

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΜΗΤΣΟΤΆΚΗ ΠΟΝΗΡΑ ..ΣΑΤΑΝΙΚΑ  ΚΑΙ ΥΠΟΧΘΌΝΙΑ ΜΕΤΑΒιΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ. ΣΕ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ  ΓΙΑ 50+50 ΕΤΗ 

ΚΑΙ ΕΤΣΙ  ΟΛΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΕ ΞΕΝΑ ΧΕΡΙΑ 

Το  νομοσχέδιο είναι πράγματι πολύ ευρύτερο από μια απλή διαχείριση μερικών μνημείων.

Η νέα εταιρεία ονομάζεται «Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς Α.Ε.» (Hellenic Heritage Organisation SA). Το ίδιο το σχέδιο νόμου βρίσκεται στη δημόσια διαβούλευση του Υπουργείου Πολιτισμού. 

Τι προβλέπει

Στο αντικείμενο της νέας Α.Ε. περιλαμβάνονται:

αρχαιολογικοί χώροι

μνημεία

μουσεία

ιστορικοί τόποι

η διαχείριση εισιτηρίων

πωλητήρια

αναψυκτήρια

κινητή και ακίνητη περιουσία του ΟΔΑΠ και του ΥΠΠΟ. 

Και εδώ είναι το σημαντικό που σα .λέω για τα 50 + 50 χρόνια: 

Δημοσιεύματα που εξετάζουν το νομοσχέδιο αναφέρουν ότι η διαχείριση προβλέπεται να μπορεί να έχει διάρκεια 50 ετών, με δυνατότητα παράτασης για ακόμη 50, δηλαδή δυνητικά 100 χρόνια.

Μια κρίσιμη διάκριση: αυτό δεν σημαίνει ότι η Α.Ε. αποκτά την κυριότητα των αρχαίων ή ότι «πουλιούνται» τα μνημεία 

Κάτι που μέσα 100 χρονια ...όπως λέει και  λαός ποιος ζει ποιος πεθαίνει 

Ως ώρας  η κυριότητα των αρχαιοτήτων παραμένει στο Δημόσιο. Το ζήτημα είναι ότι μεταφέρεται σε μια εταιρική δομή σχεδόν όλο το εύρος  της διαχείρισης και οικονομικής αξιοποίησης τους.

Και αυτό ακριβώς είναι που προκαλεί τις αντιδράσεις των αρχαιολόγων και εργαζομένων του ΥΠΠΟ, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η Αρχαιολογική Υπηρεσία παραγκωνίζεται από τη διαχείριση των χώρων. 

Η «Hellenic Heritage» είναι ΝΠΙΔ με μορφή Ανώνυμης Εταιρείας, που συστήνεται από το Ελληνικό Δημόσιο και τον ΟΔΑΠ και εποπτεύεται από τον Υπουργό Πολιτισμού.

Η διάρκεια της εταιρείας είναι 50 χρόνια, αλλά το άρθρο 4 λέει ότι μπορεί να παραταθεί με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης. 

Και εδώ είναι το πιο ενδιαφέρον

Η εταιρεία δεν αφορά απλώς «μερικά μνημεία». Το νομοσχέδιο προβλέπει μεταφορά αρμοδιοτήτων, πόρων και λειτουργιών από τον ΟΔΑΠ στη νέα εταιρεία, στο πλαίσιο της ενιαίας διαχείρισης των πολιτιστικών πόρων. 

Επίσης, η διοίκησή της δεν είναι ανεξάρτητη από το ΥΠΠΟ: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. και ο Διευθύνων Σύμβουλος διορίζονται με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμου

ΑΚΟΥΣΤΕ  ΕΚΕΙ  Η ΠΑΛΙΟΠΑΡΕΟΥΛΑ  ΤΟΥ ΚΥΡΜΗΤΣΟΤΑΚΗ  ΟΙ ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ 

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ. ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ.

Υπάρχουν πράγματα που ένα κράτος μπορεί να παραχωρεί, να εκμισθώνει, να αξιοποιεί επιχειρηματικά.

Υπάρχουν όμως και πράγματα που δεν του ανήκουν για να τα κάνει ό,τι θέλει.

Γιατί η Ακρόπολη δεν είναι ακίνητο. Οι Δελφοί δεν είναι τουριστική επιχείρηση. Η Ολυμπία δεν είναι εμπορικό προϊόν. Τα μουσεία μας δεν είναι αίθουσες εκδηλώσεων για όποιον μπορεί να πληρώσει.

Είναι η ιστορική μνήμη ενός λαού.

Και σήμερα μας λένε: «Μην ανησυχείτε, τα αρχαία δεν πωλούνται».

Μα ποιος μίλησε για πώληση;

Το ερώτημα είναι άλλο:

Γιατί πρέπει η διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς να περάσει σε μια Ανώνυμη Εταιρεία ιδιωτικού δικαίου;

Το ίδιο το σχέδιο νόμου προβλέπει τη δημιουργία της Hellenic Heritage Organisation A.E., ενώ το αντικείμενο της μεταρρύθμισης αφορά τη διαχείριση και αξιοποίηση πολιτιστικών πόρων.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Γιατί όταν βάζεις τη λέξη «Ανάπτυξη» και τη λέξη «Διαχείριση» δίπλα στην πολιτιστική κληρονομιά, πρέπει να μας εξηγήσεις κάτι πολύ απλό:

Ποιος αποφασίζει;

Με ποια κριτήρια;

Και ποιος λογοδοτεί στον ελληνικό λαό;

Γιατί άλλο πράγμα είναι να χρησιμοποιείς μια σύγχρονη εταιρική δομή για να οργανώσεις ηλεκτρονικά εισιτήρια ή να βελτιώσεις τις υπηρεσίες προς τους επισκέπτες.

Και άλλο πράγμα είναι να αρχίσουμε να βλέπουμε τα μνημεία σαν περιουσιακά στοιχεία που πρέπει να αποδίδουν οικονομικά.

Ο αρχαιολογικός χώρος δεν είναι ξενοδοχείο.

Το μουσείο δεν είναι εμπορικό κέντρο.

Και ο Παρθενώνας δεν είναι προϊόν προς «αξιοποίηση».

Είναι παρακαταθήκη.

Δεν την παραλάβαμε από τους προγόνους μας για να την κάνουμε επιχείρηση.

Την παραλάβαμε για να την παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Και ας το πούμε ακόμη πιο καθαρά:

Αν ένα μνημείο αποφέρει έσοδα, τα έσοδα πρέπει να επιστρέφουν στο ίδιο το μνημείο.

Για την αναστήλωση. Για τη συντήρηση. Για τους αρχαιολόγους. Για τους συντηρητές. Για την προστασία. Για την επιστημονική έρευνα.

Όχι να αντιμετωπίζεται η πολιτιστική κληρονομιά με τη λογική:

«Πόσα βγάζει;»

Το σωστό ερώτημα είναι:

«Πώς θα τη διαφυλάξουμε για άλλα 2.000 χρόνια;»

Και υπάρχει και κάτι ακόμη.

Ήδη ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων έχει εκφράσει την αντίθεσή του στην ιδιωτική χρήση και ιδιοποίηση μουσείων και μνημείων, υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να διαφυλαχθεί ο δημόσιος χαρακτήρας τους.

Αυτό δεν είναι κομματικό ζήτημα.

Δεν είναι θέμα Αριστεράς ή Δεξιάς.

Είναι θέμα εθνικής συνείδησης.

Γιατί οι κυβερνήσεις αλλάζουν.

Οι υπουργοί αλλάζουν.

Οι διοικήσεις των εταιρειών αλλάζουν.

Ο Παρθενώνας όμως μένει.

Και γι' αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Δεν θέλουμε τα αρχαία μας να γίνουν «ιδιωτικά».

Δεν θέλουμε η πολιτιστική μας κληρονομιά να γίνει ένα ακόμη πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης.

Θέλουμε σύγχρονη, αποτελεσματική και διαφανή διαχείριση — αλλά υπό ισχυρό δημόσιο έλεγχο και με πρώτο κριτήριο την προστασία της ιστορίας και όχι το κέρδος.

Γιατί υπάρχει μια κόκκινη γραμμή που κανένας Έλληνας δεν πρέπει να ξεχάσει:

Τα αρχαία δεν είναι δικά μας για να τα πουλήσουμε.

Δεν είναι δικά μας για να τα νοικιάσουμε.

Δεν είναι δικά μας για να τα εμπορευματοποιήσουμε.

Είναι δικά μας μόνο για να τα προστατεύσουμε και να τα παραδώσουμε.

Και όταν έρθει η ώρα να τα παραδώσουμε στα παιδιά μας, ας μπορούμε να τους πούμε:

«Δεν τα κάναμε επιχείρηση.

Τα κρατήσαμε Ελλάδα.»

ΤΑ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ 

ΤΑ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ ΓΙΑ ΕΣΑΣ 

ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ...

.