ΑΠΟ ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟΝ ΣΤΟ «CAPO GRECO» — ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΟΛΛΑ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ.

 Το.κυριοτερο  που προσπαθώ εδώ .μέσα  είναι η  ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ αφύπνιση του Έλληνα και της Ελληνίδας..  .

Διαχρονικά  όμως έχω διαπιστώσει  ότι ο ελληνισμός έχει κάτι που κατασπαράζει τον ίδιο του τον εαυτό .

Και αυτό είναι το θανάσιμο αμάρτημα του να μην μπορεί να ενωθεί  κάτω από την Σημαία της Γαλανόλευκης και πάντα τάσσεται  κάτω από Σημαίες κομμάτων ιδρυμάτων οργανώσεων ακόμη και ξένων Κρατών ή δυνάμεων αλλά σχεδόν ποτέ  κάτω από.την Γαλανόλευκη ...

Και σαυτο φταίμε όλοι μας 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΕΝΙΕΣ ..ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ 

ΑΠΟ ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟΝ ΣΤΟ «CAPO GRECO» — ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΥΚΟΛΛΑ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ.

Υπάρχουν τόποι στην Κύπρο που τους βλέπουμε κάθε μέρα και δεν φανταζόμαστε τι ιστορία κρύβεται από κάτω.

Ένας από αυτούς είναι ο σημερινός Πρωταράς.

Εκεί βρισκόταν η αρχαία Λεύκολλα.

Και λίγο νοτιοανατολικότερα βρίσκεται το ακρωτήριο που σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως Κάβο Γκρέκο.

Μόνο που το Κάβο Γκρέκο δεν ήταν πάντα Κάβο Γκρέκο.

Στην αρχαιότητα το ακρωτήριο ήταν γνωστό ως Πηδάλιον.

Το σημερινό «Capo Greco» είναι μεταγενέστερη ιταλική/βενετσιάνικη ονομασία, που σημαίνει «Ελληνικό Ακρωτήριο». Η αρχαία ονομασία όμως ήταν Πηδάλιον και συνδέεται με την αρχαία γεωγραφία της περιοχής.

Και εδώ αρχίζει μια ιστορία που ενώνει την αρχαία Κύπρο, την Αφροδίτη, τους Διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, μια μεγάλη ναυμαχία και, τελικά, ένα μουσείο του Βερολίνου.

Η ΛΕΥΚΟΛΛΑ ΚΑΙ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ

Στην αρχαία Λεύκολλα υπήρχε σημαντικό ιερό και λατρεία της Αφροδίτης.

Από την περιοχή προέρχεται η περίφημη Αφροδίτη της Λεύκολλας, ένα έργο της κλασικής περιόδου, το οποίο θεωρείται από τα σημαντικότερα ευρήματα της ευρύτερης περιοχής Πρωταρά–Παραλιμνίου.

Το άγαλμα ήταν μνημειακού μεγέθους.

Αυτό που σώθηκε και έγινε γνωστό ως «Αφροδίτη της Λεύκολλας» είναι η μαρμάρινη κεφαλή της θεάς, η οποία σήμερα βρίσκεται στο Neues Museum του Βερολίνου.

Και εδώ υπάρχει μια ιστορική ειρωνεία.

Η Αφροδίτη δεν έφυγε από την Κύπρο στη σύγχρονη εποχή.

Βρέθηκε τον 19ο αιώνα, όταν η Κύπρος βρισκόταν ακόμη υπό Οθωμανική διοίκηση..

Ο CESNOLA ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ

Ο άνθρωπος που συνδέθηκε περισσότερο με την εξαγωγή τεράστιου αριθμού κυπριακών αρχαιοτήτων ήταν ο Luigi Palma di Cesnola.

Ιταλικής καταγωγής, Αμερικανός στρατιωτικός και διπλωμάτης, υπηρέτησε ως Αμερικανός πρόξενος στην Κύπρο από το 1865 έως το 1876.

Άρα πρέπει να διορθώσουμε κάτι που συχνά λέγεται:

Ο Cesnola δεν ήρθε μετά την άφιξη των Βρετανών στην Κύπρο.

Ήταν ήδη εδώ επί Οθωμανών.

Η βρετανική διοίκηση άρχισε το 1878.

Και ο Cesnola είχε ήδη πραγματοποιήσει μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς του.

Οι ανασκαφές και οι συλλογές του δημιούργησαν μία από τις μεγαλύτερες συλλογές κυπριακών αρχαιοτήτων εκτός Κύπρου.

Οι πηγές αναφέρουν ότι συγκέντρωσε πάνω από 35.000 αντικείμενα από την Κύπρο.

Και δεν μιλάμε μόνο για αγάλματα.

Μιλάμε για:

αγγεία,

κοσμήματα,

χρυσά και αργυρά αντικείμενα,

γυάλινα αγγεία,

ειδώλια,

όπλα,

επιγραφές,

γλυπτά,

τελετουργικά αντικείμενα

και ευρήματα από τάφους.

Η συλλογή του ήταν τόσο μεγάλη ώστε έγινε γνωστή ως Cesnola Collection.

Το Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης αγόρασε σημαντικό μέρος της συλλογής του στη δεκαετία του 1870 και ο Cesnola έγινε το 1879 ο πρώτος διευθυντής του Μουσείου.

ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΦΟΙ;

Εδώ χρειάζεται να είμαστε ακριβείς.

Έχει κυκλοφορήσει ο αριθμός των 11.000 τάφων, αλλά δεν βρήκαμε  αρκετά ισχυρή τεκμηρίωση ώστε να τον γράψουμε ως δεδομένο.

Αυτό που τεκμηριώνεται είναι ότι ο Cesnola έκανε μεγάλης κλίμακας ανασκαφές και ότι σε ορισμένες περιοχές ανοίχθηκαν χιλιάδες τάφοι.

Άρα δεν χρειάζεται να.μιλησουμε  για τον αριθμό.

Το πραγματικό μέγεθος είναι ήδη συγκλονιστικό:

πάνω από 35.000 κυπριακά αντικείμενα βγήκαν από τη συλλογή του.

Και η συλλογή δεν κατέληξε όλη σε ένα μουσείο.

Διασκορπίστηκε σε διάφορα μουσεία και συλλογές.

Ένα μέρος πήγε στη Νέα Υόρκη.

Άλλα αντικείμενα κατέληξαν σε ευρωπαϊκά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.

Ακόμη και σήμερα η «Cesnola Collection» αποτελεί μία από τις σημαντικότερες συλλογές κυπριακών αρχαιοτήτων εκτός Κύπρου.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΠΙΣΩ 2.300 ΧΡΟΝΙΑ

Γιατί η περιοχή της Λεύκολλας και του Πηδαλίου δεν έχει μόνο την Αφροδίτη.

Έχει και μια από τις σημαντικότερες ναυτικές συγκρούσεις της ελληνιστικής Κύπρου.

Το 306 π.Χ.

Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι στρατηγοί και διάδοχοί του άρχισαν να συγκρούονται για την κληρονομιά της αυτοκρατορίας.

Στην Κύπρο συγκρούστηκαν δύο από τους σημαντικότερους:

ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, γιος του Αντιγόνου,

και

ο Πτολεμαίος, ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου που είχε πλέον εδραιώσει την εξουσία του στην Αίγυπτο.

Και εδώ πρέπει να προσέξουμε κάτι.

Δεν ήταν «Έλληνες εναντίον ξένων».

Ήταν Έλληνες Διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου που συγκρούονταν μεταξύ τους για τον έλεγχο των εδαφών της αυτοκρατορίας του.

Και η Κύπρος είχε τεράστια στρατηγική σημασία.οπως και σήμερα 

Ο Δημήτριος εισέβαλε στην Κύπρο.

Ο Πτολεμαίος έστειλε μεγάλο στόλο.

Και ακολούθησε η περίφημη ναυμαχία της Σαλαμίνας της Κύπρου το 306 π.Χ.

Η νίκη του Δημητρίου ήταν συντριπτική.

Και οι συνέπειες ήταν τεράστιες.

Μετά τη νίκη του στην Κύπρο, ο Αντίγονος και ο Δημήτριος ανακηρύχθηκαν βασιλείς.

Ακολούθησαν οι άλλοι Διάδοχοι.

Έτσι, μια ναυμαχία στην Κύπρο συνέβαλε στην έναρξη της εποχής των ελληνιστικών βασιλείων.

ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟΝ

Και τώρα καταλαβαίνουμε γιατί έχει σημασία να μη λέμε μόνο «Κάβο Γκρέκο».

Το αρχαίο όνομα ήταν:

ΠΗΔΑΛΙΟΝ.

Το σημερινό όνομα Capo Greco είναι μεταγενέστερο.

Ένας τόπος μπορεί να αλλάξει όνομα.

Η ιστορία του όμως δεν αλλάζει.

Στο Πηδάλιον υπήρχε η αρχαία γεωγραφία που περιέγραψαν οι αρχαίοι συγγραφείς.

Στην ευρύτερη περιοχή βρισκόταν η Λεύκολλα.

Και στη θάλασσα αυτής της περιοχής εξελίχθηκαν τα γεγονότα που συνδέονται με τη ναυμαχία του 306 π.Χ.

ΚΑΙ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ 2026

Τον Μάρτιο του 2026 ο Δήμος Παραλιμνίου–Δερύνειας ανακοίνωσε μια σημαντική συμφωνία με το Neues Museum του Βερολίνου.

Ο Δήμος εξασφάλισε τρισδιάστατο ψηφιακό αντίγραφο της Αφροδίτης, σε συνεργασία με το μουσείο και το Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Humboldt του Βερολίνου, ώστε να δημιουργηθεί επιστημονικά πιστό αντίγραφο και να παρουσιαστεί στον τόπο όπου είχε βρεθεί.

Και στις 13 Σεπτεμβρίου 2026 έγινε η επίσημη τελετή.

Το πρωί πραγματοποιήθηκε επιστημονική ημερίδα.

Ο Δρ Stephan Schmid, καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, μίλησε για την Αφροδίτη της Λεύκολλας.

Και ο Δρ Άγγελος Σμάγας, εκπαιδευτικός και αρχαιολόγος, μίλησε με θέμα:

«Όταν η θάλασσα της Λεύκολλας έχρισε βασιλείς: Η ναυμαχία του 306 π.Χ. στους αρχαίους συγγραφείς».

Το απόγευμα, στον παραλιακό πεζόδρομο του Πρωταρά, νοτιοανατολικά της Fig Tree Bay, παρουσιάστηκε επίσημα το αντίγραφο της Αφροδίτης.

Και εδώ πρέπει να ειπωθεί η αλήθεια χωρίς υπερβολές:

Το πρωτότυπο δεν επέστρεψε.

Το πρωτότυπο παραμένει στο Βερολίνο.

Αυτό που επέστρεψε είναι ένα επιστημονικά πιστό αντίγραφο.

Αλλά συμβολικά η σημασία του είναι τεράστια.

Γιατί η Αφροδίτη βρίσκεται ξανά στον τόπο από τον οποίο ξεκίνησε το ταξίδι της προς τα ευρωπαϊκά μουσεία.

ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΛΕΙΝΕΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ

Πριν από περισσότερα από 2.300 χρόνια:

Πηδάλιον.

Λεύκολλα.

Αφροδίτη.

Ελληνιστική Κύπρος.

Δημήτριος.

Πτολεμαίος.

Ναυμαχία του 306 π.Χ.

Πέρασαν αιώνες.

Το Πηδάλιον έγινε Capo Greco.

Η Λεύκολλα έγινε ο σημερινός Πρωταράς.

Η Κύπρος πέρασε από αυτοκρατορίες και διοικήσεις.

Και τον 19ο αιώνα, επί Οθωμανικής διοίκησης, ο Cesnola ανασκάπτει και απομακρύνει τεράστιο αριθμό κυπριακών αρχαιοτήτων.

Η Αφροδίτη φεύγει από τον τόπο της.

Καταλήγει στο Βερολίνο.

Και σήμερα, το 2026, ένα αντίγραφό της επιστρέφει στον Πρωταρά.

Όχι ως αντικατάσταση του πρωτοτύπου.

Αλλά ως υπενθύμιση ότι πίσω από έναν τουριστικό προορισμό υπάρχει μια ιστορία χιλιάδων ετών.

Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο:

Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις στο Βερολίνο για να καταλάβεις ότι η Αφροδίτη είναι κυπριακή.

Αρκεί να σταθείς στον τόπο όπου βρέθηκε.

Να κοιτάξεις τη θάλασσα.

Να θυμηθείς ότι κάποτε εκεί υπήρχε η Λεύκολλα.

Να κοιτάξεις το σημερινό Κάβο Γκρέκο και να θυμηθείς ότι κάποτε λεγόταν Πηδάλιον.

Και να ξέρεις ότι στην ίδια θάλασσα, πριν από 2.300 χρόνια, οι Διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου πολεμούσαν για την Κύπρο.

Από το Πηδάλιον στο Capo Greco.

Από τη Λεύκολλα στον Πρωταρά.

Από την Αφροδίτη στο Βερολίνο.

Και από το Βερολίνο ξανά πίσω στον τόπο της.

Η ιστορία δεν χάθηκε.

Απλώς χρειάζεται κάποιος να τη διαβάσει εκεί όπου γράφτηκε..

.Μην λησμονειτε τις Πατρίδες μας. Τις Οφείλουμε στους προγόνους μας 

Τις Οφείλουμε στα παιδιά μας 

Και αυτά στα δικά τους μέχρι  συντέλειας  του.κοσμου